คำสัญญา by จูไบซัง
posted on 30 Jun 2009 00:02 by jubaiii in poemดาวและเดือนเลือนลางลับลาหาย
พยับเมฆกล้ำกลายบังบดแสง
สายลมไหวโชยเอื่อยอ่อนเหนื่อยแรง
เหล่าแมลงหลับไหลอ่อนโรยรา
ท้องนภาเวิ้งว้างอย่างเงียบเหงา
เหมือนเช่นเราคอยพร่ำร้องเพรียกหา
ไฉนเลยเธอเอื้อนเอ่ยเผยคำลา
หยาดน้ำค้างในตาหลั่งไหลริน
หยาดเม็ดฝนโปรยปรายทำหนาวสั่น
ดวงฤทัยรักมั่นสลายสิ้น
ดั่งฟ้าฟาดกลางฤทัยจมผืนดิน
รักเธอสิ้นแสนแสบแนบทรวงใน
เสียงเกลียวคลื่นผืนทะเลกระทบฝั่ง
ครั้นครานั้นรักยังชื่นสดใส
สองเราเคยร่วมรักผูกมัดใจ
ต่างสาบานรักไว้ให้สัญญา
ยามฟ้าครึ้มมืดมัวไม่กลัวโศก
เคยผ่านโลกร้อนหนาวแสนหนักหนา
เคยผ่านฝนผ่านฟ้าข้ามเวลา
ครั้นเธอฝากวาจามั่นรักจริง
หากแต่เดือนและดาวที่เลือนหาย
ทำเธอกลายคลายรักลงทุกสิ่ง
ลืมหรือไรฤทัยที่พักพิง
ใยจึงทิ้งรักมั่นคำสัญญา
Tags: ความรัก, คำสัญญา, จูไบซัง, วัชรวัธ21 Comments